Gastles over Watersnoodramp boeit kinderen

In de eerste schoolweek van 2013 kregen ruim 700 leerlingen van de negen basisscholen uit de gemeente Geertruidenberg een gastles over de Watersnoodramp van 1953. Zes inwoners uit de gemeente, die de ramp hebben meegemaakt, gaven tekst en uitleg aan de kinderen die op 1 februari op het Heereplein de strijd aangaan tegen het water.

“Ik was een manneke van ongeveer jullie leeftijd, een jaar of tien.” Zo begon gastdocent Jan van Strien, bestuurslid van Veers Erfgoed, vrijdagmiddag zijn les voor groep 7 van De Wilsdonck.  Hij vertelde hoe hij de avond van de ramp nog gezellig een spelletje had zitten doen thuis. Daarna was hij gewoon naar bed gegaan. Het waaide wel hard, maar meer was er niet aan de hand. Van Strien vervolgde zijn verhaal over de momenten waarop er meer en meer onrust in het dorp kwam en waar het uiteindelijk mis ging voor Raamsdonksveer. De kinderen keken geboeid naar de verteller, soms met open mond.

Zo ging het vaak ook in de andere klassen. Het was echter niet alleen een verhaal, de leerlingen werden meegenomen in het onderwerp. Wat is springtij? Wat kon men toen doen tegen het water? Hoe hoog kwam het water? Bij iedere vraag vlogen de vingers de lucht in. Op een gegeven moment keek iedereen naar de beamer, die hoog in het lokaal hing. “Zelfs nog hoger dan deze beamer stond het water, op twee meter zestig.” Met een ongelovige blik keken alle leerlingen omhoog. Ongeloof, want het klaslokaal zou dan volledig onder water staan.

Niet veel later trokken bijna alle kinderen een vies gezicht, terwijl Van Strien juist aan het vertellen was over zijn verjaardag. “We bleven bij opa en oma, maar ik was jarig. Ik mocht toen wel even naar huis, om me te laten feliciteren. Ik liep door de straten, die lagen vol blubber en viezigheid. Er lagen zelfs dode koeien.” De kinderen schrokken en lieten duidelijk merken het vies te vinden. Van Strien ging verder. “Alles uit het riool kwam omhoog. Maar waar het water uiteindelijk weg ging, bleef alle viezigheid liggen. Mijn vader werd eerst boos dat ik thuis kwam. Hij was zo druk bezig dat hij totaal niet in de gaten had dat ik jarig was. Maar dat was niet gek.”

De gastles eindigde met een aantal foto’s uit Raamsdonksveer. Ondanks het feit dat de foto’s zestig jaar oud zijn en er vooral water te zien is, wisten de kinderen vaak waar de foto genomen was. Met de gastlessen van de ervaringsdeskundigen zijn de kinderen weer wat wijzer geworden. Ze gaan op 1 februari niet zomaar zandzakken vullen, ze gaan de strijd aan tegen het water. Het water dat zestig jaar geleden een vijand was. Een symbolische strijd, in de hoop dat het nooit meer gebeurt.

– persbericht 16/01/2013 –

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *